Hoe kan je met kunst poëzie in een omgeving aanbrengen? Dat was de inzet van de tweede bijeenkomst van de groep opdrachtgevers te Borgloon. Samen met de plaatselijke bevolking ervaren zij het nieuwe, centrale kerkhof als koud, chaotisch en zonder ziel, terwijl dat toch een plek is waar je net troost, rust en warmte zoekt. Kan kunst hier een taak vervullen? Curator Thérèse Legièrse heeft ter inspiratie alvast twee zware tassen vol kunstboeken mee. Ze toont tal van voorbeelden van kunst die op andere plekken die rol invult. Kleine ingrepen die bijvoorbeeld spelen met elementen als ritme, licht of kleur of met het vormen van een (symmetrisch of assymetrisch) grid hebben soms al een groot resultaat. Dergelijke kunstwerken pakken een heel terrein aan. Dat is een andere inzet dan de ideeën die de opdrachtgeversgroep in een eerste vergadering formuleerde. Toen werd in de eerste plaats uitgekeken naar een beeld dat op een symbolische manier over verschillende levensbeschouwelijke overtuigingen heen kan spreken. Op die herfstige dag in de Limburgse fruitstreek opperde iemand uit de groep die hierover ruggespraak met de deken had gehad, dat bijvoorbeeld ook een appel die van de boom is gevallen een sterk symbool kan zijn. Een interessante en valabele piste dus… Toch wordt er voor nu eventjes van afgezien. De groep kwam er in een eerste vergadering immers op uit dat symbolen ook vaak erg gevoelig liggen of soms zelfs in tegenspraak zijn. Eerst andere opties exploreren, lijkt op dit moment dus de logische zet.